nasze lekcje:
Defilada - Andrzej Fidyk
| ROK PRODUKCJI | 1989 |                             |
| PRODUKCJA | Centralna Wytwórnia Programów i Filmów Telewizyjnych "Poltel" (Warszawa) |
|
| REALIZACJA | Andrzej Fidyk | |
| SCENARIUSZ | Andrzej Fidyk | |
| ZDJĘCIA | Krzysztof Kalukin Mikolaj Nesterowicz |
|
| MONTAŻ | Jolanta Kreczmańska | |
| DŹWIĘK | Jacek Bąk | |
| CZAS TRWANIA | 60 min |
Film jest zapisem uroczystości obchodów czterdziestolecia powstania Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Ukazuje też oficjalny wizerunek życia w kraju rządzonym przez despotę Kim Ir Sena.
ANDRZEJ FIDYK
 |
Reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych; urodzony w 1953 roku w Warszawie. Ukończył Wydział Handlu Zagranicznego w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, od roku 1980 pracował w Telewizji Polskiej, realizując między innymi takie filmy, jak: Idzie Grześ przez wieś (1982), Optymistyczny film o niewidomych (1983), Prezydent (1985) czy Królewna Śnieżka, telefon i krowa (1987). W roku 1989 zrealizował Defiladę, która przyniosła mu uznanie na całym świecie. Później nakręcił jeszcze: Sen Staszka w Teheranie (1993), Rosyjski striptiz (1994), Kiniarze z Kalkuty (1998), Taniec trzcin (2000). W latach 1996-2004 był szefem redakcji Filmów Dokumentalnych Programu 1 TVP.
Egzamin dojrzałości - Marcel Łoziński
| ROK PRODUKCJI | 1979 |
                     |
| PRODUKCJA | Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (Warszawa) |
|
| REALIZACJA | Marcel Łozinski | |
| ZDJĘCIA | Jacek Petrycki Witold Stok |
|
| MONTAŻ | Łucja Ośko | |
| DŹWIĘK | Halina Paszkowska Iwanka Kunewa |
|
| CZAS TRWANIA | 16 min |
Film przedstawia maturę z przedmiotu propedeutyka nauki o społeczeństwie, którą zdają uczniowie pewnego liceum. Oprócz odpowiedzi egzaminacyjnych twórcy zarejestrowali też rozmowy uczniów na korytarzu przed salą. Oficjalne wypowiedzi maturzystów i wyrażane przez nich prywatnie opinie stoją w jaskrawej sprzeczności.
MARCEL ŁOZIŃSKI
 |
Reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych; urodzony w 1940 roku w Paryżu. Ukończył Wydział Łączności na Politechnice Warszawskiej i zaczął pracę w wytwórni Filmów Dokumentalnych jako reżyser dźwięku. W 1971 roku obronił dyplom na wydziale reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Spośród kilkunastu filmów, które zrealizował w latach 70., większość miała kłopoty z cenzurą. Mimo tych trudności Łoziński zyskał wówczas uznanie takimi filmami, jak: Koło fortuny (1972), Król (1974), Wizyta (1974), Zderzenie czołowe (1974), Dotknięcie (1978). Wiele jego filmów, jak pełnometrażowy dokument fabularyzowany Jak żyć (1977), trafiało na półki. W roku 1980 zrealizował Próbę mikrofonu, po którym to filmie - także zatrzymanym przez cenzurę - został zwolniony z Wytwórni Filmów Dokumentalnych. W stanie wojennym rejestrował wydarzenia z życia podziemnej "Solidarności". Następny własny film, Ćwiczenia warsztatowe, zrealizował dopiero w 1986 roku. W latach 90. coraz częściej porzuca tematykę polityczną, zmierzając w stronę refleksji egzystencjalnej: Wszystko może się przytrafić (1995), Żeby nie bolało (1998). Realizuje jednak także filmy o charakterze społeczno-politycznym, jak Autoportret (1993) czy głośny Jak to się robi (2006), w krzywym zwierciadle ukazujący polską scenę polityczną.
