| ROK PRODUKCJI | 1991 |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
| PRODUKCJA | Zespół Filmowy "LOGOS" przy Wytwórni Filmów Oświatowych, Zespół Filmowy "Zodiak" |
|
| REŻYSERIA | Maciej Drygas | |
| SCENARIUSZ | Maciej Drygas | |
| ZDJĘCIA | Stanisław Liskowski | |
| MONTAŻ | Dorota Wardeszkiewicz | |
| DŹWIĘK | Andrzej Babicki | |
| CZAS TRWANIA | 47 min |
Bohaterem filmu jest Ryszard Siwiec, księgowy z Przemyśla, który we wrześniu 1968 roku dokonał aktu samospalenia na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie, podczas centralnych uroczystości dożynkowych. Samobójstwo jego było protestem przeciwko zniewoleniu, odbieraniu godności i zbrodniom systemu komunistycznego. Przez dziesięciolecia zdarzenie to objęte było nakazem milczenia. Po latach Maciej Drygas dociera do zachowanych w niewielkim procencie akt sprawy, do rodziny i przyjaciół Siwca, do nagrań i listów, do uczestników zdarzenia i wreszcie w archiwum Polskiej Kroniki Filmowej odkrywa nie skatalogowane, zaledwie siedmiosekundowe ujęcie zatytułowane Płonący człowiek - 7 sekund.
MACIEJ DRYGAS
![]() |
Reżyser filmów dokumentalnych i słuchowisk radiowych; urodzony w 1956 roku w Łodzi. Ukończył wydział Reżyserii WGIK w Moskwie. Był asystentem Krzysztofa Kieślowskiego i Krzysztofa Zanussiego. W dokumencie debiutował filmem Usłyszcie mój krzyk (1991), który przyniósł mu światowy rozgłos i liczne nagrody na festiwalach filmowych. Jest kierownikiem pracowni dokumentu radiowego w laboratorium Reportażu na Uniwersytecie Warszawskim i wykładowcą na Wydziale Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Wybrana filmografia: Stan nieważkości (1994), Głos nadziei (2002), Jeden dzień w PRL (2005), Usłysz nas wszystkich (2008).
| ROK PRODUKCJI | 1998 |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
| PRODUKCJA | Apple Film, Production Broadcast AV, Telewizja Polska, Canal + Polska, Agencja Produkcji Filmowej, MDR. |
|
| REŻYSERIA | Dariusz Jabłoński | |
| SCENARIUSZ | Andrzej Bodek Arnold Mostowicz Dariusz Jabłoński |
|
| ZDJĘCIA | Tomasz Michałowski | |
| MONTAŻ | Milenia Fiedler | |
| MUZYKA | Michał Lorenc | |
| CZAS TRWANIA | 55 min |
Dariusz Jabłoński opowiada o łódzkim getcie za pomocą fotografii, listów i raportów buchaltera dzielnicy zamkniętej, Waltera Geneweina. Tę wizję zestawia ze wspomnieniami Arnolda Mostowicza, lekarza ocalonego z Zagłady, i czarno-białymi ujęciami współczesnej Łodzi. Tworzy zaskakujący i wykraczający daleko poza percepcyjne stereotypy obraz getta we wszystkich kolorach. Genewein korzystał bowiem z kolorowych negatywów w przekonaniu, że kolor lepiej przedstawia osiągnięcia jego placówki, w jego własnym mniemaniu - dobrze zorganizowanego i wydajnego przedsiębiorstwa. Fotografował zakłady pracy, ludzi przy maszynach, przy naprędce ustawianych straganach, oficjalne spotkania władz niemieckich z żydowskim zarządem, dzieci podczas zabawy, wystawy towarów produkowanych przez mieszkańców getta. Kolorowy obraz getta zderzony zostaje z wstrząsającą relacją Mostowicza, która uzupełnia to, czego nie widać, czego nie chciał pokazać Genewein.
DARIUSZ JABLOŃSKI
![]() |
Producent i reżyser filmów dokumentalnych; urodzony w 1961 roku w Warszawie. Ukończył wydział Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Był asystentem Krzysztofa Kieślowskiego m.in. przy Dekalogu. Szef założonego w 1990 roku studia Apple Film Production. Od 1994 roku wiceprezes, a od 1999 roku prezes Stowarzyszenia Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych. W 2000 roku został prezesem nowo powołanej Krajowej Izby Producentów Audiowizualnych. Członek wielu fundacji i stowarzyszeń producentów oraz Europejskiej Akademii Filmowej, pomysłodawca Polskich Nagród Filmowych. Wybrana filmografia: Lepszy świat (1990), Mondo migliore (1992), Fotoamator (1998), Wino truskawkowe (2007), Gry Wojenne (2008).