nasze lekcje:
Hydrozagadka - Andrzej Kondratiuk
| ROK PRODUKCJI | 1970 |                                        |
| PRODUKCJA | Zespół Filmowy "Plan" | |
| REŻYSERIA | Andrzej Kondratiuk | |
| SCENARIUSZ | Andrzej Kondratiuk Andrzej Bonarski |
|
| ZDJĘCIA | Zygmunt Samosiuk | |
| MONTAŻ | Jadwiga Zajicek | |
| MUZYKA | Waldemar Kazanecki | |
| OBSADA | Józef Nowak (Jan Walczak, As) Roman Kłosowski (Książę Maharadża Kawuru) Zdzisław Maklakiewicz (Doktor Plama) Iga Cembrzyńska (Prezenterka czołówki, kelnerka lokalu "Pod Złotym Leszczem") Wiesław Michnikowski (Profesor Milczarek) Wiesław Gołas (Taksówkarz) Franciszek Pieczka (Marynarz) Ewa Szykulska (Panna Jola) |
|
| CZAS TRWANIA | 72 min |
Warszawa, okres letnich upałów. W tajemniczy sposób z kranów przestaje płynąć woda. Za niedogodności odpowiada Doktor Plama, który obmyśla złowieszczy plan sprzedaży wody (pod postacią pary) przylatującemu w tej sprawie do Polski Maharadży Kawuru. Badający zjawisko ginącej wody profesor Milczarek zwraca się o pomoc w rozwikłaniu zagadki do Jana Walczaka, niepozornego kreślarza w biurze projektowym, który ukrywa, że w istocie jest Asem, superbohaterem o nadludzkich zdolnościach. Po przeprowadzeniu śledztwa i ominięciu zastawionych przez wrogów pułapek Asowi udaje się w ostatniej chwili udaremnić zamysły Doktora Plamy i Maharadży. Przeciwnicy Asa przegrywają, ale nie trafiają w ręce władz i dalej myślą o przestępczej działalności. Walczak zdobywa natomiast wdzięki pięknej koleżanki z pracy, panny Joli.
ANDRZEJ KONDRATIUK
 |
Reżyser, scenarzysta i operator filmowy; urodzony w 1936 roku w Pińsku. Absolwent Wydziału Operatorskiego PWSFTViT w Łodzi, studiował także na Wydziale Reżyserii. W latach 60. i w pierwszej połowie lat 70. realizował głównie filmy krótkometrażowe i telewizyjne. Pełnometrażowym debiutem była Dziura w ziemi (1970). Wczesne filmy łączą obserwacje peerelowskiej rzeczywistości z nutami egzystencjalnej groteski. Nowy rozdział twórczości otwiera obraz Pełnia (1979). Kolejne dzieła cechuje filozoficzna zaduma nad istotą człowieka oraz jego więzi z naturą i cywilizacją. Według reżysera rzucić wyzwanie przemijaniu może kino, kamera, taśma filmowa, magia tworzenia i sztuki w ogóle. Wyrazem tej wiary są filmy powstałe po roku 1979, kręcone w gospodarstwie reżysera, który odpowiada za prawie wszystkie funkcje techniczne, wielokrotnie obsadza siebie oraz żonę Igę Cembrzyńską, w głównych rolach. Jest laureatem wielu nagród na krajowych i zagranicznych festiwalach. wybrana filmografia: Monolog trębacza (1966), Chciałbym się ogolić (1966), Klub profesora Tutki (1966), Dziura w ziemi (1970), Hydrozagadka (1970), Skorpion, panna i łucznik (1971), Wniebowzięci (1972), Jak to się robi (1973), Pełnia (1979), Gwiezdny pył (1982), Cztery pory roku (1984), Big Bang (1986), Mleczna droga (1990), Wrzeciono czasu (1995), Słoneczny zegar (1997), Córa marnotrawna (2001), Bar pod młynkiem (2004).
Polska kronika non-camerowa nr.-1 - Julian Antonisz
| ROK PRODUKCJI | 1981 |                                         |
| PRODUKCJA | Studio Filmów Animowanych (Kraków) |
|
| REALIZACJA | Julian Józef Antonisz | |
| REPROJEKCJA | Krzysztof Stawowczyk Edward Norek |
|
| MUZYKA | Julian Józef Antonisz | |
| CZAS TRWANIA | 10 min |
Film stanowi pierwsze wydanie pełnej groteski i satyry animowanej, non-camerowej kroniki polskiej rzeczywistości początku lat 80. XX wieku. Analogicznie do konwencji filmowych kronik informacje ujęte są w kategorie wydarzeń z kraju i ze świata, a komunikaty dotyczą różnych dziedzin życia społecznego, polityki, historii, kultury i sztuki. Pierwsze wydanie kroniki zawiera następujące materiały: W kleszczach kryla; Kronika kulturalna. Fotoplastykon sanacyjny zlikwidowany; Tajemnica U-27; Wytrysk ropy naftowej w Karlinie; Ze świata. Sytuacja we wszechświecie oraz przepis kulinarny na staropolską potrawę z trzech wieprzy.
JULIAN ANTONISZ
 |
Artysta plastyk, scenarzysta, twórca eksperymentalnych filmów animowanych, kompozytor, wynalazca i konstruktor "maszyn filmowych" wykorzystywanych do realizacji filmów non-camerowych; urodzony w 1941 roku w Nowym Sączu, zmarł w 1987 roku w Lubieniu. Współzałożyciel Krakowskiego Studia Filmów Animowanych. w 1965 roku ukończył Wydział Malarstwa i Grafiki ASP w Krakowie. Zadebiutował w 1967 roku filmem animowanym Fobia. W 1977 roku wyreżyserował Słońce - film bez kamery; premierze filmu towarzyszył manifest, w którym sformułowano koncepcję obrazu powstającego na taśmie bez użycia kamery (non-camera). W latach 1981-1986 zrealizował dwanaście odcinków Polskiej Kroniki Non-camerowej. Wybrana filmografia: W szponach seksu (1969), Jak działa jamniczek (1972), Ostry film zaangażowany (1979), Pan Tadeusz. Księga I. Gospodarstwo (1980), Światło w tunelu (1986).
