Przykład włączenia Filmoteki Szkolnej do programu nauczania języka polskiego w szkole ponadgimnazjalnej
Edukacja filmowa w szkole ponadgimnazjalnej jest ważną częścią kształcenia kulturowego wdrażanego na lekcjach języka polskiego lub na zajęciach pozalekcyjnych (koła zainteresowań, kluby filmowe itp.).
Filmoteka Szkolna będzie doskonałą pomocą dla nauczyciela i ucznia w realizacji założeń edukacji filmowej , pod warunkiem, że nauczyciel w sposób przemyślany wykorzysta jej zasoby w procesie kształcenia.
Włączenie pakietów Filmoteki Szkolnej do realizowanego programu nauczania odbywać się może w trzech etapach:
ETAP 1.
Zapoznanie się z propozycjami Filmoteki Szkolnej. Wybór filmów, które korespondują z zainteresowaniami i możliwościami uczniów oraz wdrażanym programem kształcenia (trzeba tu pamiętać, jak bogate są treści kształcenia polonistycznego w szkole ponadgimnazjalnej i jak niewiele jest czasu na ich realizację). Najwięcej możliwości otwiera się przed nauczycielami, którzy pracują z klasami humanistycznymi, objętymi tzw. zakresem rozszerzonym, co w praktyce oznacza więcej godzin języka polskiego.
ETAP 2.
Wpisanie wybranych filmów do nauczycielskich planów pracy (rozkładów materiału, planów wynikowych) – opracowanie odpowiedniej tabeli.
ETAP 3.
Uważna lektura internetowych zasobów Filmoteki Szkolnej – zaprojektowanie zajęć z młodzieżą, opracowanie konspektów lekcji.
W poniższej tabeli zilustrowano, w jaki sposób do programu nauczania Przeszłość to dziś (wydawnictwo STENTOR) włączyć edukację filmową, wykorzystując pakiety Filmoteki Szkolnej. Zaproponowane filmy mogą zostać omówione jako konteksty do analizowanych utworów literackich lub jako autonomiczne teksty kultury (w ramach realizowanego bloku czy cyklu tematycznego).
Tytuł filmu |
Zestaw |
Klasa (zakres) |
Kiedy wprowadzić film1? |
Na jakie zagadnienia i aspekty filmu warto zwrócić uwagę? |
|
1. Wszystko się może przytrafić (reż. Marcel Łoziński) |
Metafory prawdy Zestaw 8. |
Klasa I (zakres podstawowy |
Po omówieniu bloków:
|
|
2. Żywot Mateusza (reż. Witold Leszczyński) |
Filmowe przypowieści Zestaw 6. |
Klasa I (zakres rozszerzony) |
Po omówieniu bloku |
|
| 3. Fotel
(reż. Daniel Szczechura) |
Gorzki śmiech Zestaw 14. |
Klasa I (zakres podstawowy i rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku V. Barok – po zakończeniupracy nad Makbetem |
|
| 4. Iluminacja (reż. Krzysztof Zanussi) |
Esej filmowy Zestaw 25. |
Klasa II (zakres rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku |
|
| 5. Oczy uroczne (reż. Piotr Szulkin) |
Obrazy magiczne Zestaw 5. |
Klasa II (zakres podstawowy i rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku |
|
| 6. Zmruż oczy (reż. Andrzej Jakimowski) |
Kim jestem? Zestaw 26. |
Klasa II (zakres podstawowy i rozszerzony) |
Po omówieniu bloku |
|
| 7. Łagodna (reż. Piotr Dumała) |
Malarskie inspiracje Zestaw 23. |
Klasa II (zakres rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku |
|
| 8. Dług (reż. Krzysztof Krauze) |
Współczesne lęki Zestaw 16. |
Klasa II (zakres podstawowy i rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku |
|
| 9. Brzezina (reż. Andrzej Wajda) |
Malarskie inspiracje Zestaw 23. |
Klasa II (zakres podstawowy i rozszerzony) |
Po omówieniu bloku |
|
| 10. Historia kina w Popielawach (reż. Jan Jakub Kolski) |
Obrazy magiczne Zestaw 5. |
Klasa III (zakres rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku (4.2. Konstruktorzy dziwnych światów) |
mitologii artysty
|
11. Urząd (reż. Krzysztof Kieślowski) |
Mówić nie wprost Zestaw 9. |
Klasa III (zakres podstawowy i rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku (4.3 Konstruktorzy dziwnych światów) |
|
12. Jak być kochaną (reż. Wojciech Jerzy Has) |
Kadry pamięci Zestaw 4. |
Klasa III (zakres podstawowy i rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku (6.1, 2, 3, 4, 5 Po katastrofie – literatura wobec zagłady) |
|
| 13. Człowiek z marmuru (reż. Andrzej Wajda) |
Rozdroża historii Zestaw 11. |
Klasa III (zakres podstawowy |
Podczas omawiania bloku (7.1, 2, 3 Literatura i komunizm)) |
|
| 14. Eroica (reż. Andrzej Munk) |
Wokół narodowych stereotypów Zestaw 13. |
Klasa III (zakres rozszerzony) |
Podczas omawiania bloku
|
|
| 15. Rejs (reż. Marek Piwowski) |
Mówić nie wprost Zestaw 9. |
Klasa III (zakres podstawowy |
Podczas omawiania bloku
|
|
Nauczyciele często nie czują się dostatecznie przygotowani do projektowania i prowadzenia zajęć filmoznawczych. Brakuje im oswojenia z fachową terminologią, nawet jeśli dobrze ją znają, nie potrafią się nią funkcjonalnie posługiwać. Poloniści patrzą na dzieło filmowe tak jak na utwór literacki, próbują przede wszystkim odczytać intencje twórców filmów, nie mają narzędzi, by zanalizować warsztat twórcy filmowego.
Mimo tych różnych ograniczeń i trudności film powinien być obecny w kształceniu polonistycznym. Musi tak być, ponieważ kultura, w której funkcjonujemy, zdominowana przez dźwięk i obraz, jest w coraz mniejszym stopniu kulturą słowa pisanego. Szkoła nie może zignorować tego stanu rzeczy, nie może przechodzić obojętnie wobec uczniowskich pasji i zainteresowań2. Program Filmoteka Szkolna, obudowany różnorodnymi opracowaniami metodycznymi, materiałami wspierającymi, warsztatami dla nauczycieli, na pewno pomoże nauczycielom rozwiązać wiele problemów i upowszechni edukację filmową w szkole.
Dorota Gołębiowska
Danuta Górecka
1 Na podstawie publikacji: Teresa Kosyra-Cieślak, Przedmiotowy system oceniania na lekcjach języka polskiego w klasach I-III, Wydawnictwo STENTOR, Warszawa 2005.
2 Paradoksalnie sojusznikiem filmu wzmacniającym jego obecność w edukacji polonistycznej jest maturalny egzamin ustny z języka polskiego, na który można przygotować prezentację również z zakresu edukacji filmowej. Trzeba tu jednak zrobić małe zastrzeżenie – uczeń, zgodnie z odgórnymi ustaleniami, będzie mówił o dziele filmowym zawsze w związku z literaturą.