Lekcja 2

Moralność Kamery

Nienormalni
reż.: Jacek Bławut

Z punktu widzenia nocnego portiera
reż.: Krzysztof Kieślowski

Opracowanie: Dr Wojciech Otto

Materiały dodatkowe

Przeczytaj więcej

„Kultura” 1979, nr 38

Kino jest formą istnienia białka

„Kino” 1979, nr 5

Kilka filmów, kilka pytań

„Film” 1991, nr 5

Inny świat

„Kwartalnik Filmowy” 1998, nr 23

Polski film dokumentalny po roku 1989

„Polityka” 1994, nr 8

Normalni, nienormalni

Olimpiada Wiedzy o Filmie i Komunikacji Społecznej

Przykładowe prace uczestników OWoFiKS wraz z omówieniem

„Film” 1997, nr 6

Outsider

Lektury uzupełniające

  • Stanisław Zawiśliński, Kieślowski. Życie po życiu. Pamięć, Warszawa 2007
  • Stanisław Zawiśliński, Kieślowski bez końca, Warszawa 1994
  • Rafał Marszałek, Moralność kamery [w:] tegoż, Powtórka z życia, Kraków 1970
  • Kino Krzysztofa Kieślowskiego, red.: Tadeusz Lubelski, Kraków 1997
  • Kieślowski - koniec i początek, „Więź” 1996, nr 9 (numer monograficzny)
  • Jacek Bławut - portret reżysera, „Tygodnik Powszechny” 2007, nr 25
  • Łukasz Maciejewski, Samotność długodystansowca.
  • Krzysztof Kieślowski, „Kwartalnik Filmowy” 1998, nr 24 (numer monograficzny)
  • Krzysztof Kieślowski, Film na Świecie 1992, nr 3-4 (numer monograficzny)
  • Krzysztof Kieślowski, O sobie, Kraków 1997
  • Mikołaj Jazdon, Dokumenty Kieślowskiego, Poznań 2002
  • Gdy inni włączają, ja wyłączam kameręZ Jackiem Bławutem rozmawia Tadeusz Szyma, „Kino” 2004, nr 5
  • Etyka i estetyka, „Kwartalnik Filmowy” 2000, nr 29-30 (numer monograficzny)
  • Być dokumentalistąZ Marcelem Łozińskim i Jackiem Bławutem rozmawia AnnaUszyńska, „Zeszyty telewizyjne” 2004, nr 3
  • Jacek Bławut, O tym, co zgubiliśmy, oprac.: Małgorzata Sadowska, „Kino” 1998, nr 3
  • Kazimierz Karabasz, Bez fikcji - z notatek filmowego dokumentalisty. (Tu rozmowa Kazimierza Karabasza z Krzysztofem Kieślowskim), Warszawa 1985
  • Tadeusz Lubelski, Pokazywanie świata , „Film” 1981, nr 23
  • Mirosław Przylipiak, Poetyka kina dokumentalnego, Gdańsk 2004
  • Barbara Szczepankowska, Projekt ogólnej definicji pojęcia „osoba niepełnosprawna”, „Problemy Rehabilitacji Społecznej i Zawodowej” 1994, nr 4/142
  • Władysław Dykcik, Wprowadzenie w przedmiot pedagogiki specjalnej jako nauki, [w:]Pedagogika specjalna, pod red. Władysława Dykcika, Poznań 1998
  • Janusz Karpiński, Portrety lat. Polska w odcinkach 1944-1993, Warszawa 1994
  • Dariusz Pawelec, Pokolenie 68. Wybrane problemy języka artystycznego, [w:] Cezury i przełomy. Studia o literaturze polskiej XX wieku, pod red. Krzysztofa Krasuskiego, Katowice 1994
  • Julian Kornhauser, Adam Zagajewski, Świat nie przedstawiony, Kraków 1974
  • Michał Głowiński, Mowa w stanie oblężenia, Warszawa 1996

Obejrzyj też

Arizona, reż. Ewa Borzęcka, 1997 

Wstrząsający obraz niewielkiej społeczności z tzw. terenów popegeerowskich, której członkowie poddali się swojej bezradności i bierności. Autorka w naturalistyczny sposób ukazuje ich przegrane życie, którego jedynym urozmaiceniem jest kupowanie taniego wina „Arizona” pozwalającego zapomnieć o beznadziejnej i wrogiej rzeczywistości.

Jak motyl, reż. Ewa Pięta, 2004 

Przejmujący i skłaniający do refleksji film o chłopcu upośledzonym umysłowo, który przez wiele lat był uważany przez lekarzy i terapeutów za tzw. beznadziejny przypadek. Po pewnym czasie okazuje się, że chłopiec potrafi komunikować się ze światem, ma swoje pragnienia i marzenia.   

Korkociąg, reż. Marek Piwowski, 1971

Kontrowersyjny dokument ukazujący fazy uzależnienia od alkoholu, opatrzony wstrząsającymi zdjęciami ze szpitala, w którym leczone są osoby w zaawansowanych stanach uzależnienia: od psychozy alkoholowej po alkoholowy zanik mózgu i agonię.

Po cud, reż. Jarosław Sztandera, 2004 

Film w ironicznym tonie opowiada o polskiej pielgrzymce do sanktuarium w Lourdes, słynącego z cudownych uzdrowień. Liczne grono osób niepełnosprawnych z wszystkich diecezji w kraju udaje się do Francji, licząc na przysłowiowy cud i wyzdrowienie.