Lekcja 3

Obserwacje codzienności

Cześć, Tereska
reż.: Robert Gliński

Rodzina człowiecza
reż.: Władysław Ślesicki

Opracowanie: Dr Kamila Żyto

Materiały dodatkowe

Przeczytaj więcej

„Polityka” 2002, nr 4

Życie jest jeszcze gorsze

„Film” 2001, nr 10

Dziewczynka z naszego podwórka

„Przekrój” 2001, nr 43

Kino nie zmieni świata

„Gazeta Wyborcza” 2001, nr 227

Szkiełko w oku Tereski

„Kino” 2003, nr 7-8

Te z ośrodka

Olimpiada Wiedzy o Filmie i Komunikacji Społecznej

Przykładowe prace uczestników OWoFiKS wraz z omówieniem

Lektury uzupełniające

  • Sylwia Wieczeryńska, Zróbmy rewolucjęFotografia amerykańska w latach '60, „Koma 2007, maj/czerwiec
  • Dziewczyna z blokowiska (z Robertem Glińskim rozmawia Adam Horoszczak), „Kino” 2001, nr 10
  • Maria Kornatowska, 2001: Pod znakiem Nostradamusa, „Kino” 2002, nr 2
  • Danuta Korcz, Barwy codzienności, „Kino” 1967, nr 5
  • Marek Radziwon, Nie wierzcie Teresce, „Dialog” 2002, nr 5-6

Obejrzyj też

Takiego pięknego syna urodziłamreż. Marcin Koszałka, 1999

Złośliwy, ekshibicjonistyczny portret życia rodziny reżysera. Codzienność Koszałków wypełniają absurdalne kłótnie, stałe narzekania i utyskiwania zrzędliwej matki oraz sporadyczne uwagi ojca-pantoflarza. Na ekranie króluje codzienność pokazywana od kuchni, brak tu taryfy ulgowej w traktowaniu kogokolwiek. 

Kobieta samotnareż. Agnieszka Holland, 1981  

Jeden z najbardziej udanych obrazów kina moralnego niepokoju, w którym reżyserka z brutalną dokładnością i okrutną precyzją pokazuje nędzę, w jakiej żyją bohaterowie jej filmu. Naturalistyczna wizja PRL-owskiej rzeczywistości staje się świadectwem marazmu i beznadziei tamtych lat.

Plac zbawicielareż. Krzysztof Krauze, 2006 

Obraz prezentujący życie codzienne przeciętnej warszawskiej rodziny. Ich mieszkaniowe i finansowe kłopoty prowadzą do rozpadu związków oraz więzi międzyludzkich. Życie staje się udręką, samotność koniecznością, a finałowy dramat jak w filmie Cześć, Tereska jest nieuchronną konsekwencją sytuacji bohaterów.

Jakoś to będziereż. M. Koszałka, 2004 

Druga część dokumentu Takiego pięknego syna urodziłam. Reżyser filmu założył własną rodzinę i zaczyna sobie zdawać sprawę, że powiela schemat życia swoich rodziców. Codzienność niewiele się zmieniła, w rozmowach powracają te same pretensje i zarzuty, tym razem wygłaszane jednak przez żonę dokumentalisty.